In de bus van Haarlem naar Beverwijk kom ik door een ‘bloemenwijk’ in Velserbroek, met straatnamen als ‘Kleine boterbloem’ en ‘Grote boterbloem’. Er is ook een zijstraat die ‘Dotterbloem’ heet. Dotterbloem? Die bloem heet toch gewoon ‘dotter’? Je zegt toch ook geen ‘roosbloem’ of ‘hyacintbloem’? Typisch zo’n volslagen onbelangrijke ergernis waardoor ik vroeger mijn humeur liet verpesten. Lees verder
Een schamelbout is een ‘bout waarom het voorstel van sommige wagens draait’, aldus Van Dale. Het woord schamel kende ik eigenlijk alleen als bijvoeglijk naamwoord met de betekenis armoedig of armetierig, maar in dit geval gaat het om schamel als zelfstandig naamwoord. En een bout is ‘een ijzeren of houten ronde of prismatische staaf zonder punt en met of zonder kop, dienende om, in een van tevoren gemaakt gat gedreven, platen, planken enz. tegen elkaar te bevestigen’. Nou ja, gewoon een bout dus. Lees verder
Buitenshuis kom ik de Z regelmatig tegen als ik aan het wandelen ben. Er staan veel gele Z-borden langs de waterkant. De betekenis van die borden stond in het boek Achter de letter. Encyclopedisch eenletterwoordenboek van Diedrik van der Wal, dat een van mijn volgers me onlangs cadeau heeft gedaan. Een boek waarbij mijn alfabet-rubriek bleek afsteekt: alleen de Z beslaat al meer dan vijf bladzijden en heeft meer dan tien lemma’s! Lees verder
Bij het uitkiezen van muziek voor een luisteravond kwam ik de titel ‘Ripspiqué’ tegen, een lied van Drs. P. Even dacht ik dat het zoiets was als ‘hupsakee’, maar in de tekst staat: ‘Zij was gekleed in ripspiqué. In een japon van ripspiqué, van bronsgroen ripspiqué.’ Ik had hier geen duidelijk beeld bij en ben op zoek gegaan. Lees verder
In het straatbeeld heb ik weinig U’s gevonden voor mijn fotoproject, maar met kopiëren/plakken raakt het plaatje toch een beetje gevuld. Als zelfstandig woord komt U vaker voor, omdat het de gangbare beleefde aanspreekvorm is (enkel- en meervoud, met hoofd- of kleine letter), al wordt die steeds minder gebruikt. Ik erger me tenminste regelmatig aan mail van bedrijven waarin ik met ‘jij’ word aangesproken. IRL (oftewel in real life, in dit geval ook wel als face-to-face aan te duiden – wat is het Nederlands toch een rijke taal!) ben ik daar minder gevoelig voor. Lees verder
Deze keer verraste Van Dale me met een woord dat ik niet kende maar blijkens de definitie toch eigenlijk wel had moeten kennen. In de oertijd van de computer werd immers heel vaak met magneetbanden gewerkt, en ook nu worden ze nog wel voor gegevensopslag gebruikt. Maar al die tijd ben ik de benaming ‘voortyper’ daarvoor nooit tegengekomen. Lees verder
Met de hoge temperaturen van de afgelopen dagen is het verklaarbaar dat mijn oog in een artikel dat ik aan het lezen was bleef haken aan het woord ’tropen’. Alleen ging het niet over de tropen als het gebied tussen de keerkringen, maar werd er van sciencefiction gezegd dat het geproduceerd wordt volgens voorspelbare literaire tropen. Vaag stond me bij dat ik tropen ook in de muziekgeschiedenis was tegengekomen. Maar hoe het precies zat moest ik weer even opzoeken. Lees verder
Behalve woorden die ik niet kende omdat ik ze nooit was tegengekomen, zijn er ook woorden die ik bij tijd en wijle tegenkom die ik elke keer opnieuw moet opzoeken, omdat de betekenis niet blijft hangen. ‘Nefast’ is een zo’n woord. Lees verder
In de column Buitenland van Mathieu Segers in de Groene van 7 maart staat dat volgens minister van Financiën Hoekstra ‘het t-woord’ dreigt wanneer stabilisatie van de euro gekoppeld zou worden aan een nieuw instrument voor een eurozonebudget. Met t-woord bedoelt hij ‘transferunie’. Toch denk ik bij ‘t-woord’ eerder aan een verwijzing naar iets met de vorm van een T: T-shirt, T-kruising. Lees verder
De afgelopen tijd heb ik een paar keer op internet opgezocht hoe ik knopen moest leggen. Ik wilde namelijk een touwladder maken als accessoire in een kijkkist die ik voor de schildercursus aan het maken ben. Daarvoor moest ik natuurlijk zelf aan het knopen slaan. Lees verder
Achter de sansevieria's 