Schilderijen, collages of reliëfs met een verhaal
De VAK, waar ik mijn schilderlessen volg, gaat deze zomer verhuizen en er zijn verschillende crowdfundingacties opgezet, onder meer voor de teken- en schilderateliers. Ter ondersteuning daarvan heeft Marieke Thiescheffer een promotiefilmpje gemaakt en daarin ben ook ik tijdens een les te zien. Lees verder
Zoals ik al in eerdere blogs over mijn papierreliëfs schreef, heb ik inmiddels ook met een ander basiselement gewerkt. Dit opende nieuwe perspectieven, waarbij licht en schaduw een steeds grotere rol zijn gaan spelen. Lees verder
Elke week volg ik bij de VAK de maandagavondschildercursus van Niels Janssen, en van 12 februari tot 12 maart is er werk van mij en mijn medecursisten te zien in de hal van de VAK (tegenover NS-station Delft aan de Westvest 9). Afgelopen maandagavond zijn we daarvoor met z’n allen al druk bezig geweest. Lees verder
Na mijn experimenten met witte papierreliëfs was ik benieuwd naar de effecten die gekleurd papier zou hebben. De schaduwen die een wisselende belichting op wit papier opleverde, bleken nu minder prominent, maar de kleuren waren vrolijk en openden nieuwe mogelijkheden. Lees verder
Deze week heb ik een paar afleveringen van de VPRO-serie ‘Het succes van de kringloopwinkel’ gezien. Dat was genieten, vooral ook door de herkenbaarheid van bepaalde fascinaties. Ik voelde vooral verwantschap met ene Trineke, die alle mogelijke en onmogelijke dingen gesorteerd bewaarde en creatief kon hergebruiken. Van haar was ook de fraaie term ‘goedzooi’. Helaas was zij de enige die de gehanteerde indelingsstructuur doorgrondde en iets terug kon vinden. Maar wat was het een prachtige verzameling: om van te watertanden. Lees verder
Op de expositie ter gelegenheid van mijn pensionering hingen ook twee witte papierreliëfs. Het idee om iets met gevouwen papiertjes te doen kreeg ik op de Papierbiennale 2014 in Museum Rijswijk. Daar zag ik een kunstwerk van ene Andrée-Anne Dupuis-Bourret, dat uit duizenden gevouwen stukjes papier bestond die vanaf de muren over de grond stroomden. Met dit kunstwerk had ik in deze vorm weinig affiniteit, maar de gedachte om iets samen te stellen uit een heleboel losse, simpele elementen sprak me wel aan. Lees verder
Op de cursus was gevraagd om iets met een krantenfoto te doen. Dit plaatje van een aantal immense flatgebouwen sprak me aan, door de verticale stroken en daarin een regelmaat met kleine variaties. Met dit beeld in mijn achterhoofd ging ik aan de slag.
De geschiedenis van mijn nieuwste schilderij gaat terug tot 2013. In dat jaar hadden we als cursisten ter voorbereiding van de les allemaal een huisje of ander gebouw geknutseld. Onze maaksels werden bij elkaar gezet, waarna deze ‘nederzetting’ de basis werd voor een les in perspectief. Lees verder
Kunstmatige intelligentie kan zich tegenwoordig in de denksport meten met menselijke kampioenen. Daardoor is de discussie weer opgelaaid of intelligente robots ‘ons’ op een dag zullen overvleugelen en zich, erger nog, tegen ‘de mens’ zullen keren. Meestal gaat het om de vraag welke consequenties dat zal hebben, economisch en voor ons zelfbeeld. Ik moet hierbij ook altijd terugdenken aan een werkcollege filosofie van professor Doorman dat ik in de jaren zeventig volgde. Daar kwam ter sprake of robots stemrecht moesten krijgen. Lees verder
Toen de centrale verwarming werd aangelegd moest er een hoekkastje verdwijnen uit mijn huiskamer. Tot mijn verrassing kwamen daar een paar lappendekens-in-wording uit te voorschijn. Af en toe begin ik heel enthousiast aan een groot werkstuk, maar na enige tijd zwakt die drang wat af of ga ik met andere dingen aan de slag en dan verdwijnt het half afgemaakt in een la of kast.
Achter de sansevieria's 