Een van de leuke kanten van verhuizen is dat je allerlei dingen terugvindt waaraan je nooit meer had gedacht, maar die aangename nostalgische gevoelens opwekken. Dat overkwam me toen mijn poesiealbum ergens uit een la tevoorschijn kwam. Lees verder
Een van de leuke kanten van verhuizen is dat je allerlei dingen terugvindt waaraan je nooit meer had gedacht, maar die aangename nostalgische gevoelens opwekken. Dat overkwam me toen mijn poesiealbum ergens uit een la tevoorschijn kwam. Lees verder
Na het jaar van de hond in 2018 en het jaar van het varken in 2019 is met het Chinese Nieuwjaar op 25 januari 2020 het jaar van de rat aangebroken, dat duurt tot en met 11 februari 2021. Ik heb het niet zo op ratten, en dat geldt voor veel mensen in onze cultuur (denk maar aan Winston Smith uit 1984!), mede door de associatie met ziektes als de pest. In de Chinese dierenriem heeft de Rat echter allerlei positieve eigenschappen: hij is ‘vindingrijk, hardwerkend, charmant, intelligent, populair en gericht op sociale gebeurtenissen’. Lees verder
Op 31 december vorig jaar (2019 dus) heb ik een verhaal ingezonden voor de schrijfwedstrijd van Schrijven Online. Het thema, ‘de blokkade’, had bij mij een herinnering opgeroepen en die had ik uitgewerkt. Mijn stukje (een echt verhaal is het niet) heeft de longlist niet gehaald, maar daardoor kan ik het nu op mijn blog zetten, verluchtigd met enkele foto’s van internet. Lees verder
Een van de symbolen uit de cursus Symboliek in de kunst die ik herkende was de muts die een vrijheidssymbool is uit de Franse revolutie. Het is de muts van Marianne, die zelf weer het symbool is voor de triomf van de republiek en de rede, zoals ze bijvoorbeeld staat afgebeeld op het schilderij La liberté guidant le peuple (‘De vrijheid leidt het volk’) uit 1830 van Eugène Delacroix. Op de cursus hoorde ik dat die muts ‘Frygische muts’ heette, zonder nadere toelichting. Lees verder
Bij de verhuizing van mijn moeder naar een verzorgingshuis vond ik in de keuken een schrift met recepten uit 1964, toen ze een kookcursus had gevolgd (fl.7,20 om 14 gerechten te leren bereiden). Een van de recepten was voor blanc-manger, een nagerecht met gelatine, suiker, vanille, room en bittere amandelen. In de cursus werden in plaats van amandelen bitterkoekjes gebruikt. Lees verder
Deze keer verraste Van Dale me met een woord dat ik niet kende maar blijkens de definitie toch eigenlijk wel had moeten kennen. In de oertijd van de computer werd immers heel vaak met magneetbanden gewerkt, en ook nu worden ze nog wel voor gegevensopslag gebruikt. Maar al die tijd ben ik de benaming ‘voortyper’ daarvoor nooit tegengekomen. Lees verder
Vorige week, op 13 mei 2019, is Doris Day overleden. Typisch iemand waarvan je bij zo’n bericht denkt: leefde die dan nog? Aan Doris Day heb ik een paar nostalgische herinneringen die nu natuurlijk weer opdoken. Lees verder
Toen ik klein was had mijn oma sprookjesboeken met Disney-plaatjes, onder meer van Doornroosje. Ik vond de kleuren van de drie goede feeën, Flora, Fauna en Mooiweertje, prachtig. Het lichtblauw van de onderrok van Mooiweertje en de sjaal waarmee ze haar hoed heeft vastgezet was mijn lievelingskleur. Ik heb heel lang gedacht dat die kleur turquoise (‘turkwase’) heette. Lees verder
Bij mijn zoektocht naar de schilder Palamedes stond in het keuzelijstje van Wikipedia onder meer ‘een figuur uit de Griekse mythologie’. Op die figuur heeft Vondel zijn toneelstuk Palamedes gebaseerd. Hij schreef dit werk als een aanklacht tegen de dood van Johan van Oldenbarnevelt. Dat was in zijn ogen een politieke moord en na een bezoek aan de tentoonstelling ‘Johan van Oldenbarnevelt. Man, macht en moord’ in het Haags Historisch Museum kan ik hem geen ongelijk geven. Lees verder
Omdat ik in de Palamedesstraat woon, wilde ik wel eens weten wie Palamedes was. Aanvankelijk dacht ik namelijk dat het iemand uit de Griekse Oudheid was, maar in deze wijk zijn alle straten naar schilders genoemd en dan is zo’n Griekse held wat misplaatst. Bij Van Mierevelt, Rembrandt, Vermeer en Fabritius had ik wel een plaatje van hun werk in mijn hoofd, maar Palamedes zei me niets. Lees verder