over het blog zelf of nog niet in een categorie ondergebracht
Soms bereiken nieuwe vreemde woorden me buiten de Van Dale om. Vooral John komt af en toe met een woord aan waarvan hij zegt: dat ken je vast niet! Meestal is dat dan ook zo en vaak denk ik dan dat hij het zelf bedacht heeft. Zo kwam hij laatst met het woord ‘drieklezoor’. Lees verder
Veel kinderliedjes zijn probleemloos mee te zingen, althans het eerste couplet en het refrein. Maar af en toe heb je geen notie wat de betekenis is van wat je zingt. Het lijken betekenisloze lettergrepen, zoals ‘laberdi-laberda-laberdonia’ in het befaamde lied ‘Er kwam ene boer uit Zwitserland’. Lees verder
De VAK, waar ik mijn schilderlessen volg, gaat deze zomer verhuizen en er zijn verschillende crowdfundingacties opgezet, onder meer voor de teken- en schilderateliers. Ter ondersteuning daarvan heeft Marieke Thiescheffer een promotiefilmpje gemaakt en daarin ben ook ik tijdens een les te zien. Lees verder
Mijn oude elektronische Van Dale startte een keer op met het woord ‘rolstaart’, met als uitleg ‘staart van een rolaap. Deze omschrijving was begrijpelijk, maar niet verhelderend. De verklaring bij ‘rolaap’ – Z.-Amerikaans geslacht van grijpstaartapen met rondom behaarde staart (Cebus) – gaf meer houvast voor nader onderzoek. Lees verder
Op het Bagijnhof in Delft staat een standbeeld waarvan ik altijd heb gedacht dat het Reinier de Graaf voorstelde. Tot mijn verrassing verscheen dat beeld op het scherm toen tijdens een cursus over de barokperiode Stalpaert van der Wiele ter sprake kwam. Lees verder
Zoals ik al in eerdere blogs over mijn papierreliëfs schreef, heb ik inmiddels ook met een ander basiselement gewerkt. Dit opende nieuwe perspectieven, waarbij licht en schaduw een steeds grotere rol zijn gaan spelen. Lees verder
In mijn stapel losse bladmuziek vond ik drie kleine boekjes. Ik heb geen idee waar ik die vandaan heb: waarschijnlijk zaten ze los in een ander boek. Het woord boekje is overigens wat overdreven: het waren een paar dubbelgevouwen en geniete A4tjes van heel dun, vergeeld papier. Lees verder
Bij de armbeweging ‘sla met vuist’ in een Tai Chi-set moest ik ineens denken aan de ‘kurkentrekkerregel’ die ik ooit op school had geleerd. Daarmee kon je door je hand en arm te draaien alsof je een kurkentrekker hanteerde iets bepalen. Wat dat iets ook al weer was, wist ik niet meer precies, maar mijn arm had het ezelsbruggetje onthouden. Lees verder
Wat er dit weekend al niet rondliep in Delft! Behalve dit James Bond-duo zag ik onder meer een kind in konijnenpak met een bosje wortels in zijn of haar hand, een kleine ridder en een parmantige Pippi Langkous die bedrieglijk echt leek. In een kinderwagen lag een mini-zeerover met een ooglapje en een mooie steek op luidkeels te huilen. Lees verder
Elke week volg ik bij de VAK de maandagavondschildercursus van Niels Janssen, en van 12 februari tot 12 maart is er werk van mij en mijn medecursisten te zien in de hal van de VAK (tegenover NS-station Delft aan de Westvest 9). Afgelopen maandagavond zijn we daarvoor met z’n allen al druk bezig geweest. Lees verder
Achter de sansevieria's 