over het blog zelf of nog niet in een categorie ondergebracht
Bij het uitkiezen van muziek voor een luisteravond kwam ik de titel ‘Ripspiqué’ tegen, een lied van Drs. P. Even dacht ik dat het zoiets was als ‘hupsakee’, maar in de tekst staat: ‘Zij was gekleed in ripspiqué. In een japon van ripspiqué, van bronsgroen ripspiqué.’ Ik had hier geen duidelijk beeld bij en ben op zoek gegaan. Lees verder
In een artikel in De Rode Leeuw van juni 2019 stond de naam van een zangeres uit de negentiende eeuw, Madame Dugazon, waarvan ik me vaag herinnerde dat die term werd gebruikt voor een bepaalde stemsoort. Omdat ik me afvroeg hoe het ook alweer precies zat heb ik het opgezocht. Lees verder
Ruim een jaar geleden schreef ik het blogstukje ‘Borduren’ over mijn oude, niet altijd goed gelukte en vaak onvoltooide borduurwerkjes. Toen we onlangs het huis van mijn moeder leeg ruimden bij haar verhuizing naar een verzorgingshuis bleek weer eens dat de appel niet ver van de boom valt. Ik kon enkele dozen vullen met alle borduurspullen die uit verschillende laden en kasten tevoorschijn waren gekomen. Lees verder
In het straatbeeld heb ik weinig U’s gevonden voor mijn fotoproject, maar met kopiëren/plakken raakt het plaatje toch een beetje gevuld. Als zelfstandig woord komt U vaker voor, omdat het de gangbare beleefde aanspreekvorm is (enkel- en meervoud, met hoofd- of kleine letter), al wordt die steeds minder gebruikt. Ik erger me tenminste regelmatig aan mail van bedrijven waarin ik met ‘jij’ word aangesproken. IRL (oftewel in real life, in dit geval ook wel als face-to-face aan te duiden – wat is het Nederlands toch een rijke taal!) ben ik daar minder gevoelig voor. Lees verder
Bij de verhuizing van mijn moeder naar een verzorgingshuis vond ik in de keuken een schrift met recepten uit 1964, toen ze een kookcursus had gevolgd (fl.7,20 om 14 gerechten te leren bereiden). Een van de recepten was voor blanc-manger, een nagerecht met gelatine, suiker, vanille, room en bittere amandelen. In de cursus werden in plaats van amandelen bitterkoekjes gebruikt. Lees verder
Deze keer verraste Van Dale me met een woord dat ik niet kende maar blijkens de definitie toch eigenlijk wel had moeten kennen. In de oertijd van de computer werd immers heel vaak met magneetbanden gewerkt, en ook nu worden ze nog wel voor gegevensopslag gebruikt. Maar al die tijd ben ik de benaming ‘voortyper’ daarvoor nooit tegengekomen. Lees verder
Met de hoge temperaturen van de afgelopen dagen is het verklaarbaar dat mijn oog in een artikel dat ik aan het lezen was bleef haken aan het woord ’tropen’. Alleen ging het niet over de tropen als het gebied tussen de keerkringen, maar werd er van sciencefiction gezegd dat het geproduceerd wordt volgens voorspelbare literaire tropen. Vaag stond me bij dat ik tropen ook in de muziekgeschiedenis was tegengekomen. Maar hoe het precies zat moest ik weer even opzoeken. Lees verder
Vorige week was ik in een grachtenpand bij een huisconcert dat werd aangekondigd als ‘Schubertiade’. Op het programma stonden werken van Schubert voor piano, piano en dwarsfluit, en natuurlijk een paar van zijn liederen. De toelichting bij een van de werken zette me op het spoor van een mij tot dusverre onbekend muziekinstrument: de arpeggione. Lees verder
Behalve woorden die ik niet kende omdat ik ze nooit was tegengekomen, zijn er ook woorden die ik bij tijd en wijle tegenkom die ik elke keer opnieuw moet opzoeken, omdat de betekenis niet blijft hangen. ‘Nefast’ is een zo’n woord. Lees verder
In de column Buitenland van Mathieu Segers in de Groene van 7 maart staat dat volgens minister van Financiën Hoekstra ‘het t-woord’ dreigt wanneer stabilisatie van de euro gekoppeld zou worden aan een nieuw instrument voor een eurozonebudget. Met t-woord bedoelt hij ‘transferunie’. Toch denk ik bij ‘t-woord’ eerder aan een verwijzing naar iets met de vorm van een T: T-shirt, T-kruising. Lees verder
Achter de sansevieria's 