Mijn oude, lokaal geïnstalleerde elektronische Van Dale Groot Woordenboek van de Nederlandse taal heeft de eigenaardigheid dat hij opstart met een willekeurig woord. Soms is dat een woord dat ik niet ken en in mijn blog zal ik af en toe verslag doen van een nadere verkenning van zo’n woord. Ik begin met het woord ‘zuurzakboom’. Lees verder
Een van mijn doorgaande ‘projecten’ is het fotograferen van putdeksels. Ik breng de foto’s onder in verschillende series, zoals plaatsnamen, ‘inhoudelijke opschriften’ (regenwater, vuil water…) en ‘speciale vormen’. Ik heb ook een mapje gemaakt voor de put op het afgesloten parkeerterrein bij de flat waar ik woon. In het kader van de aansporing ‘hou het dicht bij huis’ maakte ik het afgelopen jaar foto’s van die put, in verschillende jaargetijden en onder verschillende weersomstandigheden. Nu heb ik een dilemma. Lees verder
Op de expositie ter gelegenheid van mijn pensionering hingen ook twee witte papierreliëfs. Het idee om iets met gevouwen papiertjes te doen kreeg ik op de Papierbiennale 2014 in Museum Rijswijk. Daar zag ik een kunstwerk van ene Andrée-Anne Dupuis-Bourret, dat uit duizenden gevouwen stukjes papier bestond die vanaf de muren over de grond stroomden. Met dit kunstwerk had ik in deze vorm weinig affiniteit, maar de gedachte om iets samen te stellen uit een heleboel losse, simpele elementen sprak me wel aan. Lees verder
Na mijn pensioen zou ik eindelijk toekomen aan het saneren van mijn boekenbezit, hoopte ik. Twee rijen dik, hier en daar een losse stapel, volle dozen in de kelder, planken in de gangkast. De toestand begon onhoudbaar te worden, dat was duidelijk. Inmiddels heb ik inderdaad een paar boeken gevonden die weg mogen, omdat ik ze nooit ga lezen. En volgens mij ook niemand anders die ik ken. Lees verder
Soms zie je iets waarvan je niet weet hoe het heet. Op het moment zelf sta je er niet altijd bij stil: het is een mooi plaatje en je maakt er een paar foto’s van. Zoals hier, op een ochtendwandeling tijdens een cursusweek bij de ISVW in Leusden. Maar af en toe kom je zo’n ongezocht woord maanden later op een onverwachte plaats tegen. Lees verder
Op de cursus was gevraagd om iets met een krantenfoto te doen. Dit plaatje van een aantal immense flatgebouwen sprak me aan, door de verticale stroken en daarin een regelmaat met kleine variaties. Met dit beeld in mijn achterhoofd ging ik aan de slag.
De geschiedenis van mijn nieuwste schilderij gaat terug tot 2013. In dat jaar hadden we als cursisten ter voorbereiding van de les allemaal een huisje of ander gebouw geknutseld. Onze maaksels werden bij elkaar gezet, waarna deze ‘nederzetting’ de basis werd voor een les in perspectief. Lees verder
Kunstmatige intelligentie kan zich tegenwoordig in de denksport meten met menselijke kampioenen. Daardoor is de discussie weer opgelaaid of intelligente robots ‘ons’ op een dag zullen overvleugelen en zich, erger nog, tegen ‘de mens’ zullen keren. Meestal gaat het om de vraag welke consequenties dat zal hebben, economisch en voor ons zelfbeeld. Ik moet hierbij ook altijd terugdenken aan een werkcollege filosofie van professor Doorman dat ik in de jaren zeventig volgde. Daar kwam ter sprake of robots stemrecht moesten krijgen. Lees verder
Vrijdag 17 november staan we daar weer, in zwart tenue met corsage of pochet, en NEE geen bruine schoenen alsjeblieft! Netjes gekapt, en NEE geen parfum, aftershave of ander geurtje gebruiken svp. En ook geen al te uitbundige bling-bling als versiering. Kortom: Cantarella geeft haar najaarsconcert, onder de bezielende leiding van Johan Sonneveld (en ik zing mee, aan de linkerkant vanuit de zaal gezien).
Toen de centrale verwarming werd aangelegd moest er een hoekkastje verdwijnen uit mijn huiskamer. Tot mijn verrassing kwamen daar een paar lappendekens-in-wording uit te voorschijn. Af en toe begin ik heel enthousiast aan een groot werkstuk, maar na enige tijd zwakt die drang wat af of ga ik met andere dingen aan de slag en dan verdwijnt het half afgemaakt in een la of kast.
Achter de sansevieria's 