Bij de armbeweging ‘sla met vuist’ in een Tai Chi-set moest ik ineens denken aan de ‘kurkentrekkerregel’ die ik ooit op school had geleerd. Daarmee kon je door je hand en arm te draaien alsof je een kurkentrekker hanteerde iets bepalen. Wat dat iets ook al weer was, wist ik niet meer precies, maar mijn arm had het ezelsbruggetje onthouden. Lees verder
Wat er dit weekend al niet rondliep in Delft! Behalve dit James Bond-duo zag ik onder meer een kind in konijnenpak met een bosje wortels in zijn of haar hand, een kleine ridder en een parmantige Pippi Langkous die bedrieglijk echt leek. In een kinderwagen lag een mini-zeerover met een ooglapje en een mooie steek op luidkeels te huilen. Lees verder
Elke week volg ik bij de VAK de maandagavondschildercursus van Niels Janssen, en van 12 februari tot 12 maart is er werk van mij en mijn medecursisten te zien in de hal van de VAK (tegenover NS-station Delft aan de Westvest 9). Afgelopen maandagavond zijn we daarvoor met z’n allen al druk bezig geweest. Lees verder
Deze week doe ik mee aan een workshop Tai Chi in Helmond. Behalve een paar dagen flink oefenen op de basisbewegingen en de set betekent dat ook lekker eten, met als hoogtepunt op zaterdag een banket ter gelegenheid van het Chinese Nieuwjaar. Op vrijdag 16 februari begint namelijk het Jaar van de Hond. Lees verder
Mijn oude, lokaal geïnstalleerde elektronische Van Dale heeft de eigenaardigheid dat hij opstart met een willekeurig woord. Soms is dat een woord dat ik niet ken en in mijn blog doe ik af en toe verslag van een nadere verkenning van zo’n woord. Deze keer is dat het woord ‘nakul’. Lees verder
Afgelopen zondag was ik bij een Red Sofa-concert in de Doelen, met modern-klassieke muziek. Het vijfde deel van In Grosser Sehnsucht van Klas Torstensson begon met een verwijzing naar een Frans liedje: ‘Quand nous en serons, au temps de cerises…’, ‘Toen we daar waren, in de kersentijd…’. Die paar maten voerden me terug naar het Filmhuis, eind jaren zeventig. Lees verder
Soms staat er in een tekst iets wat je wel leest, maar waarvan de betekenis niet tot je doordringt. Als je daar dan naderhand op gewezen wordt, ben je stomverbaasd dat je dat nooit hebt gemerkt en er dus kennelijk steeds overheen hebt gelezen. Dat overkwam me onlangs ook weer. Lees verder
Na mijn experimenten met witte papierreliëfs was ik benieuwd naar de effecten die gekleurd papier zou hebben. De schaduwen die een wisselende belichting op wit papier opleverde, bleken nu minder prominent, maar de kleuren waren vrolijk en openden nieuwe mogelijkheden. Lees verder
Deze week heb ik een paar afleveringen van de VPRO-serie ‘Het succes van de kringloopwinkel’ gezien. Dat was genieten, vooral ook door de herkenbaarheid van bepaalde fascinaties. Ik voelde vooral verwantschap met ene Trineke, die alle mogelijke en onmogelijke dingen gesorteerd bewaarde en creatief kon hergebruiken. Van haar was ook de fraaie term ‘goedzooi’. Helaas was zij de enige die de gehanteerde indelingsstructuur doorgrondde en iets terug kon vinden. Maar wat was het een prachtige verzameling: om van te watertanden. Lees verder
De weken voor Kerstmis zijn voor koorzangers vaak drukke tijden, met allerlei optredens: op straat, in kerken of kantines. Dit jaar zag het er echter naar uit dat ik geen enkele keer aan de bak kon. Maar gelukkig kwam kamerkoor Tourdion, waarvan ik sinds afgelopen zomer geen lid meer ben, met de vraag of ik mee wilde zingen in Swetterhage. Lees verder
Achter de sansevieria's 