In een essay*) in De Groene viel me de zinsnede ‘een heel resem andere eigenaardige zaken’ op. Het woord ‘resem’ kende ik niet, al kreeg ik de indruk dat het ongeveer iets betekende als ‘een heleboel’. Voor alle zekerheid heb ik het opgezocht. Het blijkt een Belgisch-Nederlands woord dat is afgeleid van het werkwoord ‘rijgen’, met als vormvariant ‘resel’, en voor de betekenis wordt verwezen naar de tweede definitie van ‘rist’. Lees verder
Alle lezers van dit blog wens ik een gelukkig, gezond en creatief 2020 toe, met veel muziek, boeken en beeldende kunst, en alles wat verder wenselijk is. Moge er iets terechtkomen van al je goede voornemens! In mijn blogstukje van het vorige nieuwjaar noemde ik er een paar van mij voor 2019: het bakken van koekjes goed onder de knie krijgen (grotendeels mislukt), minder koffie gaan drinken en meer thee (gelukt), en als speerpunt ‘ontspullen’ (ik doe mijn best, maar het vordert nog niet erg). Lees verder
In een mail stonden de vertaling en een uitleg over de achtergrond van ‘Qui, sott’ombrosi mirti…’: ‘Hier, onder de schaduwrijke mirte, bij de bloemen en de kruiden, hier zijn de Muzen’. Dit madrigaal van Peter Philips gaan we zingen als muzikale illustratie bij een lezing van Josée Claassen. Dit werk uit 1603 is een lofzang op Albrecht en Isabella, twee zetbazen van Philips II in Brussel. Maar wat is ‘mirte’ eigenlijk? Lees verder
De festiviteiten in december gaan gepaard met eten, drinken en cadeaus, en met lichtjes in allerlei vormen. We steken kaarsen aan en versieren huis en tuin met guirlandes van gekleurde of witte lampjes. Veel van deze feesten zijn gebaseerd op heidense vieringen van de winterzonnewende, wanneer de dagen eindelijk weer gaan lengen. De terugkeer van het licht wordt bijvoorbeeld gesymboliseerd door kaarsjes in de bomen en de ster boven de kerststal, terwijl Sinterklaas en de Kerstman de balans van het afgelopen jaar opmaken en cadeautjes of straf geven, afhankelijk van je gedrag in dat jaar. Naast Sint, Piet en de Kerstman brengen elders ook andere personen cadeautjes . Lees verder
Een van de symbolen uit de cursus Symboliek in de kunst die ik herkende was de muts die een vrijheidssymbool is uit de Franse revolutie. Het is de muts van Marianne, die zelf weer het symbool is voor de triomf van de republiek en de rede, zoals ze bijvoorbeeld staat afgebeeld op het schilderij La liberté guidant le peuple (‘De vrijheid leidt het volk’) uit 1830 van Eugène Delacroix. Op de cursus hoorde ik dat die muts ‘Frygische muts’ heette, zonder nadere toelichting. Lees verder
In het inmiddels ter ziele gegane blad Parlando van mijn zangkoor Cantarella had ik een aantal jaren een rubriek, ‘Patty leest een boek’, waarin ik stukjes schreef over min of meer obscure publicaties op muziekgebied. Onlangs kocht ik een tweedehands boek over muziekleer dat ik daarin graag had willen bepreken. Gelukkig kan ik mijn ei in dit blogstukje kwijt, al is dat daardoor wat langer dan gewoonlijk. Lees verder
Er zijn woorden waarvan je op het eerste gezicht denkt te weten wat ze betekenen en dan blijk je er helemaal naast te zitten. Dat had ik toen Van Dale als beginscherm het woord ‘preeuwen’ liet zien. Mijn eerste reactie was ‘o ja, scheepsterm’. Maar nee, het blijkt een gewestelijke term te zijn voor ‘ontfutselen’. Lees verder
Ik kijk altijd met veel plezier naar de voorbeelden van onjuist spatiegebruik in de rubriek Ruggespraak van het tijdschrift Onze Taal, vooral wanneer die spatie of het ontbreken ervan een betekenisverschil oplevert. Onlangs zag ik echter een al dan niet terechte spatie in een artikel in De Groene (14 november p.11). Daar werd een lied geciteerd dat tijdens de lerarendemonstratie op het Malieveld werd gezongen: ‘Let the sunshine in’ uit de musical Hair, maar er stond ‘Let the sun shine in’. Lees verder
Tijdens de lezingenreeks over Symboliek in de kunst komt er af en toe iets langs waar ik ofwel nooit bij stil heb gestaan, ofwel een aanname had die niet klopt. Zo stonden op schilderijen met diverse heiligen die wij als oplettende cursisten inmiddels (zouden moeten kunnen) herkennen aan hun attributen, soms ook figuren die ‘een schenker’ of ‘de schenkers’ werden genoemd. Lees verder
De letter D kom je in Delft veel op straat tegen, vooral om toeristen te attenderen op evenementen, uiteenlopende festivals of tentoonstellingen. Ook het hek langs de nieuwe gracht bij het nieuwe station (Delft timmert echt niet alleen historisch aan de weg) is rijkelijk voorzien van D’tjes. Lees verder
Achter de sansevieria's 