Het is nu definitief: maandag 16 maart heb ik het huurcontract getekend en de sleutels van mijn nieuwe woning gekregen. Dat was een flinke bos, want er zijn sleutels voor de toegangsdeuren tot het gebouw, voor mijn huis zelf (voordeur, balkondeur en kelderberging), voor de meterkast en voor de postbus. Dit was dus echt een sleutelmoment. Lees verder
Plotseling ga ik op korte termijn verhuizen. Er kwam een seniorenappartement vrij waarvoor ik in aanmerking bleek te komen. Het is iets ruimer dan wat ik nu heb, en heeft bovendien een groot balkon op het zuiden, dus heb ik het dankbaar geaccepteerd. Maar ja, dan gaat alles ineens heel snel en is er geen tijd meer voor een grondige opruimactie. Het inpakken en de verhuizing heb ik uitbesteed, maar als ik naderhand weer iets terug wil kunnen vinden is het zaak om alles voor de inpakkers een beetje gestructureerd neer te zetten. Daarom ben ik nu aan het voorsorteren. Lees verder
Vorige week volgde ik een cursus ‘filosofie en kunst in de moderniteit’ bij de Internationale School voor Wijsbegeerte. Ik heb daar weer heel veel interessants gehoord, veel moois gezien en veel te veel gegeten. Enkele krenten uit de pap komen vast wel in een blogstukje terecht, om te beginnen een muziekterm die ik niet kende: het Petroesjka- akkoord. Het kwam even ter sprake in een verhaal over de Ballets Russes in Parijs en werd niet uitgebreid toegelicht, dus ben ik thuis op zoek gegaan. Lees verder
Als je op straat een M tegenkomt is er vaak sprake van een omleiding of, in de grote steden, een metrostation. Of het is de bekende M van een vestiging van McDonald’s. In jaartallen met Romeinse cijfers die je wel eens op oude gebouwen ziet betekent de M ‘duizend’. Bij ‘gewone’ getallen in geschreven teksten zie je die duizend terug in voorvoegsels bij eenheden: de kleine m voor milli oftewel een duizendste: een milligram is een duizendste gram, en de hoofdletter M voor mega oftewel duizend: een megabyte of MB is duizend megabyte. Naast de bekende betekenissen van de ‘losse’ m als afkorting van meter en massa vond ik er ook een die ik niet kende. Lees verder
Aansluitend op de colleges over symboliek in de kunst heb ik de Metamorfosen van Ovidius opnieuw gelezen, in de prettig weg lezende vertaling van M. d’Hane-Scheltema. De verhalen over gedaanteverwisselingen werden vroeger vaak in de schilderkunst gebruikt en op die werken staan talloze nimfen, schone jongelingen en allerlei goden met hun eigen attributen, zoals de adelaar van Jupiter, de ‘elegante vleugelschoenen’ van boodschapper Hermes en de ‘goudgekleurde wagen’ van Aurora. Lees verder
In de NRC van 6 december 2019 was me een kop opgevallen: ‘Sinterfabriek van Tata Steel stoot te veel lood uit’. Dat kwam niet zozeer door de inhoud van het artikel, maar door het woord ‘sinter’. Dat leek me een spelfout: moest dat niet ‘sintel’ zijn? De Hoogovens had vroeger een sintelfabriek en we liepen hard op een sintelbaan. Zo heette ook het blad van de atletiekvereniging Suomi waarvan ik lid ben geweest. Lees verder
Van 30 januari tot en met 5 februari was het poëzieweek, met als thema ‘De toekomst is nu’. Eigenlijk heb ik niet veel affiniteit met gedichten, maar toch heb ik me bij de aankondiging dat er op vrijdagmiddag in de bibliotheek een schrijfcafé ‘poëziecollage’ zou zijn voor deze workshop aangemeld. Een mens is immers nooit te oud om iets nieuws te leren. Lees verder
Na het jaar van de hond in 2018 en het jaar van het varken in 2019 is met het Chinese Nieuwjaar op 25 januari 2020 het jaar van de rat aangebroken, dat duurt tot en met 11 februari 2021. Ik heb het niet zo op ratten, en dat geldt voor veel mensen in onze cultuur (denk maar aan Winston Smith uit 1984!), mede door de associatie met ziektes als de pest. In de Chinese dierenriem heeft de Rat echter allerlei positieve eigenschappen: hij is ‘vindingrijk, hardwerkend, charmant, intelligent, populair en gericht op sociale gebeurtenissen’. Lees verder
Het opruimen van boeken vordert nog niet erg. Meestal wil ik een boek eerst nog een keer lezen voordat ik besluit of het weg kan. Met dat herlezen ben ik inmiddels begonnen en soms zal ik er een blogstukje over schrijven, om de moed erin te houden. Nadat ik een aantal fantasy- en horrorseries opnieuw heb gelezen van auteurs als Robin Hobb, Julian May, Anne Rice en David Eddings (die bewaar ik voor misschien nog een derde keer) ben ik nu begonnen aan wat zwaardere kost: De slinger van Foucault van Umberto Eco in de Nederlandse vertaling van Patty Krone en Yond Boeke (Bert Bakker, 1989). Lees verder
Op 31 december vorig jaar (2019 dus) heb ik een verhaal ingezonden voor de schrijfwedstrijd van Schrijven Online. Het thema, ‘de blokkade’, had bij mij een herinnering opgeroepen en die had ik uitgewerkt. Mijn stukje (een echt verhaal is het niet) heeft de longlist niet gehaald, maar daardoor kan ik het nu op mijn blog zetten, verluchtigd met enkele foto’s van internet. Lees verder
Achter de sansevieria's 