Lievelingscijfer

Bij het doornemen van een stapel achterstallige Margrieten viel me iets op. Er staan regelmatig interviews in met al dan niet bekende Nederlanders waarin werd gevraagd naar hun favoriete boek,  film, vakantieland etc., maar nooit krijgen ze eens de vraag voorgelegd wat hun lievelingscijfer is.

Al vanaf de lagere school, zoals de basisschool in mijn tijd heette, heb ik een lievelingscijfer: een acht. Als ik voor mijn werk een zeven kreeg, vond ik dat niet goed genoeg en ik had dan ook niet het gevoel dat ik de stof beheerste. Met een negen vond ik mezelf een uitslover. Acht was precies goed. Zo stond het ook in het schoolrapport : ‘8=goed’.

Misschien verklaart dat deels ook mijn affiniteit met computers, want die werken met bytes en een byte bestaat uit 8 bits. Dat feitje staat ook vermeld in Wikipedia, waar 8 een eigen lemma heeft. Daar kom je ook te weten dat 8 in Japan een geluksgetal is, dat 8 het atoomnummer van zuurstof is en dat een spin 8 poten heeft.

Zou 8 misschien ook een diepere betekenis hebben?
In een artikel over de symbolische betekenis van getallen in de bijbel staat: ‘In het licht van het voorgaande [heilige] getal zeven, heeft het getal acht vaak een letterlijke betekenis’. Na de zeven scheppingsdagen is de achtste dag namelijk ‘de dag van de overgang tussen de geheiligde tijd en het normale gewone leven’. Op een site met bijbelinfo staat daarentegen dat 8 in de getallensymboliek van de bijbel het getal is van ‘Nieuw leven, Opstandingsleven, Nieuw begin’. Dus misschien een beetje, maar eigenlijk geen echt diepere betekenis, maak ik daaruit op.

De numerologie is een pseudowetenschap die zich bezighoudt met symbolische aspecten van getallen en biedt verschillende manieren om bijvoorbeeld de letters van je naam om te zetten in een cijfer. Dat cijfer zegt dan iets over je karakter. Ik heb er een paar uitgeprobeerd en zoals het een pseudowetenschap betaamt kreeg ik met de verschillende systemen verschillende uitkomsten. Daar zat voor mij ook een 8 tussen, maar in de beschrijving van 8 op die site herkende ik mij niet echt: ‘een 8 ambieert hoge posities, materiële voorspoed en leidinggeven’ en ‘bij de 8 past het woord “commandant”’.

Op internet vond ik ook nog een lijstje met acht redenen waarom acht het beste getal ooit is. Het argument ‘deelbaar en handig’ vond ik heel sterk, want het geldt voor pizza’s, appeltaarten en mandala-ontwerpen.

Schoenen

De aanleiding voor dit stukje was een kort weerbericht op de voorpagina van de NRC, dat kennelijk was opgesteld door iemand met dichterlijke aspiraties. Er was sprake van ‘op klomphoogte zelfs vorst’ en ‘later een losbarstende zon’. Vooral dat ‘klomphoogte’ verbaasde me. Wie draagt er tegenwoordig nog klompen?

Ik niet in ieder geval. Tegenwoordig draag ik voornamelijk sneakers. Die zijn niet bijster elegant, maar ze lopen lekker en dat is belangrijk, want anders kom ik nooit aan mijn dagelijkse aantal stappen. In mijn slaapkamer staat er een aantal pontificaal op een rijtje, want ik probeer ze afwisselend te dragen, dat schijnt goed voor ze te zijn.

Toen ik eenmaal op het schoenenspoor zat leek het me goed om ook eens te kijken naar mijn voorraad zelden gedragen schoeisel. Het resultaat viel mee, want ik had niet al te lang geleden een opruimactie gehouden en verschillende versleten en/of knellende paren naar de textielafvalbak gebracht.

Van sommige, met name de versleten exemplaren, had ik eerst foto’s gemaakt, want ik had het plan opgevat om ze te schilderen. Ik was namelijk onder de indruk geraakt van de schoenenschilderijen van Van Gogh. Daarvan heb inmiddels verschillende afbeeldingen in een ‘inspiratiemapje’ op mijn computer staan.

Helaas, van een schilderij of tekening  van mijn oude sneakers is het nog steeds niet gekomen en de foto’s van het afscheid na hun trouwe dienst wachten nog altijd geduldig in de map ‘nader uitwerken’. Maar waarom zou ik me daarbij beperken tot afgetrapte sneakers? In de kast staan nog veel meer oude schoenen, variërend van slippers en sandalen tot wandelschoenen, zomersneakers en pantoffels. Maar, inderdaad, geen klompen.

Voorlopig kan ik dus wel vooruit. En als ik ooit verlegen zit om een blog-onderwerp kan ik me natuurlijk ook altijd verdiepen in beroemd schoeisel, zoals glazen muiltjes, zevenmijlslaarzen, de rode schoentjes uit het sprookje van Andersen of die uit De Tovenaar van Oz.

Palladium

Bij een lezing over iconen viel het woord ‘palladium’ als ‘beschermicoon van een stad’. Een palladium is volgens Van Dale inderdaad ‘iets dat de veiligheid enz. van een staat, een recht enz. waarborgt’. Dat kan een icoon zijn, maar ook een god of godin, een heilige of een engel.

Het oorspronkelijke Palladium, met een hoofdletter, was een houten beeldje van de godin Pallas Athene. Volgens de overlevering was dat beeldje in Troje uit de hemel gevallen en zolang het zich binnen de muren van die stad bevond kon niemand de stad innemen.
Toen de Grieken aan het eind van de Trojaanse oorlog dankzij de list met het houten paard de stad binnen waren gekomen, hadden Odysseus en Diomedes het Palladium gestolen, waarna de stad inderdaad viel. Over wat er daarna met het beeldje is gebeurd zijn verschillende verhalen in omloop. De Romeinen waren er in ieder geval van overtuigd dat Aeneas het had meegenomen toen hij met zijn vader Anchises en zijn zoontje Ascanius Troje ontvluchtte en Rome stichtte. Zo kwam het in Rome terecht en daar werd het zorgvuldig bewaard in de tempel van Vesta.

Gaandeweg kreeg palladium daarmee de bredere betekenis van iets wat de veiligheid van een stad of staat waarborgt. Dat konden iconen zijn zoals In het Byzantijnse rijk, of beschermheiligen, ook wel patroonheiligen genoemd, in de katholieke kerk. Zo is Laurentius van Rome de beschermheilige van Rotterdam en Nicolaas van Myra van verschillende havensteden, onder meer Amsterdam.

Toen ik op ging zoeken wie de beschermheilige was van Delft (waar ik woon) en van Beverwijk (waar ik geboren ben), vond ik het antwoord op een lijst van plaatsen in Nederland met hun patroonheiligen. De beschermheilige van Beverwijk blijkt Agatha van Sicilië en die van Delft Hippolytus van Rome. Geen van beiden staat in de top-10 van patroonheiligen. Daarin staat Sint Maarten op één.

Naast stedenbeschermer is palladium ook een scheikundig element, een zacht en pletbaar zilverwit metaal dat in dezelfde groep van het periodiek systeem zit als nikkel en platina. Het heeft atoomnummer 46 en het symbool ervoor is Pd. Het wordt gebruikt als katalysator in verschillende reacties en er worden sieraden van gemaakt. De ontdekker ervan, de Engelse chemicus William Hyde Wollaston (1766-1828) noemde het naar een kort daarvoor ontdekte asteroïde, Pallas, oftewel Pallas Athene, dezelfde godin die model stond voor het oorspronkelijke Palladium.

Simsalabim

In het rijtje bekende toverspreuken mag ‘simsalabim’ natuurlijk niet ontbreken. De kreet simsalabim is overgenomen uit het Duits en blijkt een verbastering van de Latijnse zin similia similibus curentur, wat ‘laat gelijken door gelijken geheeld worden’ betekent. Dit las ik in Wikipedia en in de etymologiebank, en tot mijn verbazing was de datering van simsalabim ‘na 1950’. Als toverspreuk is het dus betrekkelijk recent.

Lees verder

Mandala’s schilderen

Onlangs heb ik me kort verdiept in mandala’s. ‘Schilderen’ was een van de activiteiten in een vakantieweek voor Vrienden van Fredeshiem, die ‘Religie en kunst’ als thema had. Een vriendin die deze week mede organiseerde had me om ideeën over de invulling van die schilderactiviteit gevraagd en ik had gezegd dat mandala’s volgens mij prima in dit thema zouden passen. En dat ik het leuk zou vinden om mee te helpen. Dat kon en gelukkig was ik op tijd hersteld van corona om erbij te zijn.

Lees verder

Kentekenplaten

Meestal reis ik met het openbaar vervoer, maar voor de cursusweek in Leusden had ik autovervoer geregeld en dan zit je toch al gauw een uurtje op de snelweg. Het uitzicht was niet echt boeiend: voornamelijk andere auto’s en vrachtwagens die we inhaalden. Min of meer gedachteloos keek ik naar de nummerplaten. Ik herinnerde me vaag dat de volgorde van cijfers en letters iets zei over de leeftijd van een wagen, maar verder had ik me er nooit in verdiept.

Lees verder

ISVW 2022 – Filosofie en Kunst in Rusland

In de voorjaarsvakantie heb ik bij de Internationale School voor Wijsbegeerte de cursus Filosofie en Kunst in Rusland gevolgd. De cursus stond oorspronkelijk gepland voor vorig jaar, maar toen gooide corona roet in het eten. Inmiddels is alles wat met Rusland te maken heeft natuurlijk erg beladen en daardoor kregen sommige onderdelen een extra actuele dimensie.

Lees verder