Het bureau ging verhuizen en we moesten rigoureus opruimen. Talloze mappen, boeken en ander kantoormateriaal verdwenen in de kliko. Pas in een laat stadium dacht ik eraan om daaruit ter hergebruik behalve een paar er nog knap uitziende mappen ook wat afgedankte floppy’s te halen. Lees verder
In mijn vorige blogbericht schreef ik hoe Archibald op mijn pad kwam. Ik volstond toen met te zeggen: ‘Ik noemde hem Archibald’. Dat hij die naam kreeg was echter een vergissing. Lees verder
In wezen ben niet alleen ik nu gepensioneerd, maar is ook Archibald met pensioen. Archibald heeft me sinds 1992 vergezeld, in verschillende gedaanten. Hij symboliseert een belangrijke stap in de geschiedenis van de automatisering en is regelmatig inspiratiebron geweest voor een ‘werkje’.
Maandag 25 september was de officiële afscheidsreceptie van mijn werk. Na meer dan 40 jaar bij het SCP ben ik nu vervroegd met pensioen. Dit heuglijke feit wilde ik vieren in een vreugdevoller omgeving dan het bedrijfsrestaurant. Lees verder
Maandenlang heb ik de grond afgezocht naar blikclips. En van elk blikje soep of doperwten dat ik had gebruikt sloopte ik de clip van het deksel. Daar kun je je nog gemeen aan snijden. Wat ik ermee zou gaan doen bleef nog wat vaag, maar ik wilde er genoeg hebben wanneer de inspiratie toesloeg. Ik fröbelde wat op een klein paneeltje en vervolgens begon ik aan een groter werk.
Daar zit ik nu achter de sansevieria’s, bij gebrek aan geraniums. Planten met bloemen doen het niet zo goed bij mij. Sansevieria’s zijn onverwoestbaar, net zoals de andere vetplanten in mijn vensterbank.
Het afgelopen jaar zat ik in deze gang achter de deur met het blauwe plakkertje. Nu zit ik thuis, met grootse plannen, onder meer: een eigen blog.
Achter de sansevieria's 