Na een aantal jaren waarin mijn kerstzang beperkt bleef tot deelname aan het ad hoc-koor voor de kerstreis van Swetterhage (2017, 2018 en 2022), en terwijl ik in de coronatijd hooguit mee kon zingen met de computer of met een cd, heb ik deze week drie dagen achter elkaar  gezongen. Jammer genoeg had ik door een hardnekkig hoestje last van mijn stem, maar mijn plezier was er niet minder om.

Op maandagmiddag was er ‘kerstsamenzang’ in De Bieslandhof. De grote zaal was prachtig verlicht en sfeervol aangekleed. De teksten werden op een scherm geprojecteerd en iedereen zong enthousiast mee. De zang, begeleid door Leo aan de piano, werd afgewisseld met korte gedichten over het thema ‘licht’. Helaas was het na drie kwartier alweer afgelopen. Iedereen kreeg als aandenken een zakje mee met een kerstbonbon en een waxinelichtje.

Op dinsdag repeteerden we bij Cantarella tot de pauze en was er daarna een het ‘open podium’ waar verschillende leden optraden. Ondanks mijn stemproblemen waagde ik het erop weer een solo te zingen: ‘Little Donkey’. Ik werd begeleid door onze vaste pianist Rutger de Ronde, die me een paar keer heeft gered toen mijn stem niet direct aansloeg en het omslaan van de blaadjes even misging. Het lied moedigt het voortploeterende ezeltje aan dat met de hoogzwangere Maria op weg is naar Bethlehem: ‘Volhouden, je bent er bijna.’ Eigenlijk was dat het enige kerstliedje die avond, de andere bijdragen waren ‘gewone’ stukjes, vocaal en instrumentaal, maar wel mooi.

Woensdagmiddag ten slotte had ik eindelijk weer eens een echt kerstconcert. Met het Vrouwen Kamer Koor Delft, waarin ik sinds september meezing, traden we onder leiding van dirigent Steven van Wieren op voor bewoners van de Vermeertoren en bezoekers van de dagbesteding daar. Op het programma stonden ‘oude bekenden’ van me, zoals een aantal Engelse Carols, sommige met een Nederlandse tekst, maar ook een paar liedjes die ik tot dan toe nog niet had gezongen, afgewisseld met Nederlandse ‘klassiekers’ die  iedereen kon meezingen. Tussen de koorstukken werden een paar toepasselijke gedichten voorgelezen en twee keer was er een ‘muzikaal intermezzo’ door Henny van Buijtene die ons aan de piano begeleidde.

Dit jaar ben ik qua kerstzang dus aardig aan mijn trekken gekomen. Een paar hardnekkige wijsjes moet ik nu weer uit mijn hoofd zien te krijgen, maar dat gaat lukken.

Allemaal prettige kerstdagen gewenst, al dan niet met stemmige samenzang.