Woordenschat: heistfilm

In een filmbespreking kwam ik onlangs de omschrijving ‘heistfilm-met-een-twist’* tegen. Ik had geen idee wat voor soort film dat was. Mijn spellingschecker gaf een rood kringeltje en ook Van Dale kende het woord niet. Wikipedia bracht uitkomst. Daar stond een overkoepelend artikel met een stuk of zestig titels van films uit deze categorie.

Een heistfilm blijkt ‘een film waarin het doel van de hoofdpersonen is om iets kostbaars op een ingenieuze manier te stelen. Meestal worden de voorbereidingen op de diefstal uitvoerig in beeld gebracht, evenals de nasleep van de inbraak.’ Als je doorklikt vanuit de overzichtspagina kom je terecht bij het lemma ‘kraakfilm’, een term die ik ook niet kende en in eerste instantie associeerde met huizen kraken. Heistfilm blijkt een Engelse term en inderdaad staat heist wel in mijn woordenboek Engels-Nederlands, wat de Nederlandse naam ‘kraakfilm’ verklaart:

heistfilm 2

De meeste films uit die lijst heb ik niet gezien. Wat me opviel was een hele reeks ‘Ocean’-films met een getal erbij: acht, elf, twaalf en dertien. Ocean’s 11 uit 1960 is daarvan de oorspronkelijke film, de andere zijn een remake en vervolgen daarop. Dat blijken geen films die zich op een cruiseschip afspelen, zoals ik eerst dacht. Ocean is de naam van de hoofdpersoon, in de eerste film gespeeld door Frank Sinatra, die samen met tien vrienden een grote overval wil plegen. Ook de andere rollen worden gespeeld door een sterrencast, onder anderen Dean Martin, Sammy Davis jr., Peter Lawford en Angie Dickinson (trailer, aftiteling). Eigenaardig genoeg verschilt de genreaanduiding van de films. Bij de oude 11 en bij 13 staat inderdaad ‘heistfilm’, maar bij de remake van 11 en bij 12 staat ‘misdaad’, terwijl bij Ocean’s 8 als genre ‘kraakfilm’ staat.

heistfilm 3

Een van de weinige films uit de heistfilmlijst die ik wel heb gezien, twee keer zelfs, is The Sting uit 1973 van George Roy Hill, met Robert Redford en Paul Newman. Toentertijd ben ik zelfs twee keer naar die film geweest, maar van het verhaal herinnerde ik me niets. Dat is ook niet zo verwonderlijk als je het verhaal leest. Wat me vooral is bijgebleven en ook nu meteen weer in mijn hoofd opdook, is de filmmuziek, vooral The Entertainer van Scott Joplin. Mede daardoor werd ik zo vrolijk van die film dat ik min of meer dansend uit de bioscoop kwam en hem nog een keer ben gaan zien.

heistfilm 4

1 Comment

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s