Begin deze week ben ik naar het Natuurhistorisch in Rotterdam geweest, ‘een doodleuk museum’ zoals ze zichzelf noemen. Inderdaad zijn de dieren die je er te zien krijgt dood en is het een leuk museum. Ik was er op weg naar de Kunsthal al vaker langsgelopen en dacht telkens: daar moet ik ook eens naartoe. En nu was het er eindelijk van gekomen.

Het gebouw is niet groot, maar er is heel veel te zien. De permanente expositie bestaat uit tot aan het plafond reikende vitrines met specimina van de meest uiteenlopende soorten planten en dieren, min of meer taxonomisch gerangschikt. Zo zijn er kasten en kisten met weekdieren zoals schelpen en slakken, neteldieren zoals kwallen en koralen, stekelhuidigen zoals zeesterren en zee-egels, en allerlei vlinders, vissen en vogels, en zoogdieren, waaronder een opgezette wolf, ijsbeer en tijger, en verder schimmels en grassen, kortom te veel om op te noemen.

Meteen als je binnenkomt stuit je op een van de bekendste onderdelen: de ‘dode dieren met een verhaal’. Daar vind je onder meer de beroemde dominomus die doodgeschoten werd toen hij bij een domino-evenement een paar duizend van de miljoenen opgestelde stenen had omgegooid, en de McFlurry-egel die met zijn kop vast kwam te zitten in een ijsbeker van McDonald’s.

In een zijkamer, ‘het Kabinet van dr. A.B. van Deinse’, is een deel van de natuurhistorische collectie van deze leraar uitgestald. Hij verzamelde en prepareerde ‘skelet-onderdelen van walvis- en dolfijnachtigen, op sterk water geconserveerde vlezige delen van deze dieren en alle mogelijke relikwieën van de Nederlandse walvisvaart’ en ‘talloze dierkundige rariteiten die hij bij zijn biologielessen gebruikte’.

Het museum benadrukt het belang van biodiversiteit. Dat belang blijft niet beperkt tot ‘de natuur’, maar ook planten en dieren in de stad en het havengebied horen erbij. Dat zijn er onverwacht veel, blijkt uit de expositie ‘Nationaal Park Rotterdam’. Sommige soorten hebben zich goed aangepast aan die stedelijke omgeving.

Naast al die opgezette en geprepareerde planten en dieren, al dan niet in een bepaalde context tentoongesteld, was er ook nog een inspirerende expositie van Henrique van Putten met fabeldieren van textiel en aquarellen die ze op basis daarvan had gemaakt (t/m 22 oktober 2023).

Het was eigenlijk allemaal veel te veel om in één middag te verstouwen: te veel informatie en te veel interessants om nader te bekijken. Bij een volgend bezoek kan ik me beter tot een of twee onderdelen beperken.